Waar zijn die handjes?

Het is zover! Binnen drie dagen moet ik binnengaan en stap ik opnieuw op die rollercoaster… spijtig genoeg is het ziekenhuis echt geen pretpark.

En deze keer weet ik uit ervaring welke moeilijkheden me te wachten staan. Ik probeer het als een voordeel te zien; een gewaarschuwde vrouw is er ook twee (of meer?) waard. Maar vandaag was het toch een moeilijke dag… zenuwen, schrik voor alles wat kan mislopen, schrik voor wat misschien niet misloopt maar wel onaangenaam is om mee te maken, zorgen of ik het allemaal wel zo gracieus ga doorstaan als ik zou willen, bezorgdheid om Sil die naast mij op diezelfde rollercoaster is gaan zitten… Lees verder

Advertenties